ب۱۱ در بیان کریمہ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَ الْقَمَرِ إِذَا تَلاهَا بتقریب سرّ قَسَم بشمس و قمر و امثالہما برنگاشــتہ اند کہ اکابر تحقیق تعظیم مظاہر و مخلوق را از اَدَب مقام معرفت داشــتہ اند چہ اینہا مجالّے جمال مطلق اند و مظہریت انسان مر مطلق را نہ بآن معنی ست کہ ایشان عین مُطلق اند تَعَالیٰ الـلّٰهُ عَنْ ذٰلِكَ عُلُوًّا كَبِيرًا بل بآن معنی است کہ صفات و افعال مطلق ازپردهٔ اینہا بحکم لَوْنُ الْمَاءِ لَوْنُ إِنَائِهِ وہم برنگ اینہا ظہور کردہ و ارباب مشاہدہ را درین اجتماع و کثرت بصیرت کاملہ جُز بر نورِ ذات نمے افتد نہ باین معنی کہ ذات در ادراکِ ایشان می آید بل ہستئ او را بر نعت ذوق و محبّت و استہلاک و اضمحلال می یابند مثلًا آئینہ فرض کنیم کہ از غایت صفا بے آنکہ صورتی بر او اوفتد ہستی او را نمیتوان یافت اگر یکے عاشق آئینہ باشد در پردۂ صورت چشم بصیرتش شعاع آئینہ را دریابد و از سلطنتِ محبّت و شوق مستغرق ہستئ او شود تواند گفت کہ جُز ذات آئینہ نمے یابم خصوصًا کہ باین سرّ مُطّلع شود کہ صورتِ ظاہرہ بر روے آئینہ درمیان موجود نیست بل نمودیست بی بود موجود ہمان آئینہ است و بس
حضرت مجدد الف ثانی قدس سرہ السامی کے تمام رسائل، مکاتیب شریفہ اور متعلقہ مواد جیسے سوانح حیات وغیرہ اصل متون کے ساتھ اس بلاگ میں دستیاب ہوں گے۔